piątek, 22 listopada 2013

Już pisałam o moim kocie - na innym blogu, którego już nie mam.
O tym , "któremu się omskło" i wpadł do basenu.
 
W ogóle, to wydaje się  taką "sierotą" kocią - fakt, wychowany bez matki i jeszcze teraz ma instynktowne poszukiwanie miejsca przytulenia.
Jak dotarł do nas - był chory i po kilku wizytach u weterynarza stwierdziłam, że chyba lepiej go uśpić.
Ale jakoś został odratowany. A i tak ma kłopoty z zatokami. Za to gania za kotkami jak dobry, rasowy, stary kot.
 
Znaczy - taki, który się uczy:
Bo stary kot przychodzi do domu i pyta małego kiciaka - synka
"Gdzie matka?"
"No, poszła gdzieś".
"Tak, , na kocie harce sobie poszła. Wiesz. To my także idziemy. Nauczę cię".
 
Poszli. Wleźli na blaszany dach. Pomiauczeli. Marzec. Zimno. Wiatr po dachu hula.
Stary kocur zawinął się i znalazł sobie obiekt zalotów.
Młody siedzi na dachu skulony.
 
"Oj, poharcuję tu jeszcze z pół godziny i wracam do domu".
 
 
No to ten mój - uczy się.
Tylko nie myślcie, że to taka "kocia ciapa"
Wczoraj zaobserwowałem scenkę, której bym się nigdy nie spodziewał.
Otóż w pewnym momencie słyszę gwałtowne szczekanie trójki psiaków sąsiadów. (Żyję z nimi w przyjaźni, ale to nie znaczy, że nie mają sobie nic do powiedzenia z moimi psami).
Też sądziłam, że doszło do sprzeczki. Podchodzę, aby zobaczyć, a tam mój Fikuś powoli odchodzi od siatki ogrodzeniowej , zawraca i gwałtownym   atakiem straszy tę trójkę psów. Dwa razy to powtórzył, zobaczył mnie, podniósł ogon i odszedł udając grzeczne kociątko.
 
Przyznaję - gdybym tego nie widziała - nie uwierzyłabym, że taka scena jest możliwa.
Bo paradowanie przed psami z podniesionym ogonem - w świadomości, że nie mogą zaatakować - to częste przypadki. Ale żeby drażnić psy - to widziałam pierwszy raz.
 
Wszystko zaczyna "stawać na głowie"; ktoś napisał, że ostatnio mężczyźni lepiej wiedzą, jak rodzić dzieci, a kobiety też chcą zamiany ról; znaczy - albo już mi czas umierać, albo trzeba komuś w mordę dać.
O!!!